یکی از معضلات در کشت هیدروپونیک کاربرد زیاد کودهای شیمیایی است که باعث کاهش سلامت و کیفیت خوراکی محصولات گلخانه‌ای می‌شود. به منظور ارزیابی تولید محصول توت‌فرنگی با استفاده کودهای آلی و زیستی در بستر کشت کوکوپیت: پرلیت، آزمایشی به‌صورت طرح بلوک‌های کامل تصادفی در 3 تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی در پنج سطح شامل 1) 20 درصد ورمی‌کمپوست در بستر کشت، 2) 20 درصد ورمی‌کمپوست در بستر + 50 درصد تغذیه محلول غذایی، 3) 20 درصد ورمی-کمپوست در بستر + تلقیح باکتریایی، 4) 20 درصد ورمی‌کمپوست در بستر + تلقیح باکتریایی + 50 درصد تغذیه محلول غذایی و 5) تیمار شاهد (100 درصد تغذیه محلول غذایی) بود. 30 روز پس از کاشت نشا‌ها، شاخص‌های رویشی و زایشی در پنج مرحله با فاصله 10 روزه اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد تیمار ورمی‌کمپوست با تغذیه50 درصد (فاقد ترکیب باکتریایی) باعث افزایش ارتفاع بوته (59/7 درصدی)، قطر طوقه (21/6 درصدی)، طول دمبرگ (71/33 درصدی)، تعداد رانر (81/31 درصدی)، تعداد برگ (64/13 درصدی)، تعداد گل (85/42 درصدی) و تعداد میوه (60/32 درصد) نسبت به شاهد 70 روز بعد از انتقال نشاء و افزایش شیب خط رشدی تمام شاخص‌ها در طول دوره رشد 70 روزه نسبت به شاهد شد. در حالیکه تیمار 20 درصد ورمی‌کمپوست در بستر (فاقد ترکیب باکتریایی و تغذیه) بیشترین تأثیر منفی را بر شاخص‌های رویشی و زایشی توت‌فرنگی رقم آلبیون نشان داد. بر اساس نتایج حاصل تغذیه 50 درصد محلول‌غذایی همراه با 20 درصد ورمی‌کمپوست به جای تغذیه 100 درصد محلول‌غذایی پیشنهاد می-گردد.